X
تبلیغات
رایتل
هرمز نو
 
 
 
شعر میناب همچنان می درخشد
]

در مهر ماه ۱۳۶۹ که به اتفاق تعدای از دوستانم (عباس رهبان.مجیدرهپرور.یوسف فدوی ومجیدگرامی) اولین جلسات شعر وقصه را در محل اداره ارشاد آن روزها آغاز کردیم تنها فقط به شعر و سرودن می اندیشدیم علاقه مندی ما به شعر و ادبیات قابل توصیف نبود گویا ما دغدغه ای به جز ادبیات نداشتیم با اضافه شدن دوستان دیگرمان مانند :سید احمد بنادری .بلقیس بهزادی.سیدزهرا حسینی نژاد و حضور بزرگان وپیش کسوتانی مانند حمزه رهگشا .مرحوم غلامحسین رضایی .مرحوم ابراهیم زارعی و عیسی رخ سفید در آن روزها جلسات پر شوری داشتیم

کم کم شاعران مینابی توانستند خود را به خوبی به شعر استان تحمیل کنند چاپ شعر آنان در جراید و نشریات کشوری کسب مقامهای ارزنده کشوری توسط عباس رهبان . غلام زارعی .یداله شهرجو بلقیس بهزادی . سیده زهرا حسینی نژاد .مرضیه ترکمانی و...تنها گوشه ای از توانایی های شعر فرزندان میناب بود.

در این روزها اگرچه از آن جلسات پر شور نقد و بررسی شعر و قصه خبری نیست و تعدادی از شاعران مینابی کنج عزلت اختیار کرده اند اما چاپ اولین مجموعه شعر میناب(یک صندلی مقابل دریا/یداله شهرجو/۱۳۸۵) و حضور جوانان مستعد و جویای نام دیگر خبر از فصلی تازه در شعر میناب می دهد.

قرار گرفتن نام «ابرایم آرمات » و «کبری فدوی» در صدر برگزیدگان جشنواره سراسری شعر و قصه جوان بندعباس مهر تایید دیگری بر توانمندی جوانان شعر میناب است.

«آرمات و فدوی » اولین زمزمه های شعر را نزد خود من آغاز کرده اند و نیک می دانم تا چه اندازه مستعد و توانمندند آن دو از همان روزهای آغازین نشان دادند از چه توان وپتانسیلی برخوردارند.

آرمات در شعر خود از جسارتی عجیب بهره می برد برای استفاده از واژگان و تعبیرات برای خود حد و مرزی قایل نیست او معلمی جوان انسانی صبور و خودساخته است. فدوی را می توان حتی بانوی اول شعر هرمزگان نامید او از نگاه و زبانی نو وخلاق بهرمند است صمیمیتی ذاتی را در شعر خود همراه دارد. در پست های آینده حتمن نمونه هایی از شعر دو عزیز را خواهم گذاشت


»

تاریخ : شنبه 1 دی‌ماه سال 1386
2
 
 

انجمن ادبی